Warm en dichtbij.

 
 Blog maart 2017

 
 Tekst:
 Angelique Kansouh

_______________________________________

 

Terug naar jezelf

Als eenentwintigjarige werkte ik voor een groot Duits chemieconcern genaamd Hoechst. Ik had het getroffen: een internationaal bedrijf, een betrokken leidinggevende en een baan als secretaresse. En dat was nog maar het begin. Na vier jaar groeide ik door tot junior Inkoper Grond- en Hulpstoffen. En dat zonder een NEVI (inkoopmanagement)-diploma.

Klinkt goed: veel internationale contacten, veel logistieke hectiek, maar ook een sterk hiërarchische sturing. Als jonge meid kon ik mij prima vinden in de eerste twee, maar de energie begon langzaamaan weg te lekken bij het continue stoten tegen een hiërarchische muur. Ik ging aftellen naar het weekend, naar de verlofdag en naar de volgende vakantie.

Daar zat ik dan als vijfentwintigjarige. Was dit nu wat ik wilde?

Iets soortgelijks overkomt ons allemaal. Van tijd tot tijd is zelfreflectie nodig en een nieuw jaar is voor velen zo’n moment om jezelf af te vragen: wat wil ik? Net zoals het belangrijk is dat de Belastingdienst zijn eigen toekomst vormgeeft, is het belangrijk dat jij naar jouw toekomst kijkt.

Drie vragen
Begin door jezelf drie vragen te stellen:

  1. Als vandaag de laatste dag van mijn leven is, zou ik dan tevreden zijn met wat ik nu doe?
  2. Als ik slechts één groot doel zou willen realiseren, wat zou dat dan zijn?
  3. En, maakt het mij echt enthousiast om hieraan te werken?

En wat deed ik uiteindelijk als vijfentwintigjarige?
Toch starten met het volgen van een opleiding tot inkoper om zo met een gecertificeerd document onder de arm naar een andere werkgever te stappen? Of iets heel anders?

Ik besloot mijn professionele ontwikkeldoel even terzijde te schuiven, maar wel te stoppen met het werk. Ondanks dat anderen mij bezwoeren vast te houden aan de baan, ging ik een rugzak inpakken, mij aanmonsteren op een koopvaardijschip en vijf maanden Zuidoost-Azië verkennen.

Volg je hart en intuïtie
Natuurlijk gaat dit makkelijker als vijfentwintigjarige zonder verantwoordelijkheden dan als vijftigjarige met studerende kinderen. Maar ook dan geldt: focus op de punten die je echt aan het hart gaan.
Het moet niet voelen als een ‘moetje’, maar het moet voelen dat je er energie van krijgt; iets wat je zelf graag wilt omdat je het interessant en belangrijk vindt. Heb de moed je hart en intuïtie te volgen. Zij weten wat je wilt. Als je jouw doel nog niet gevonden hebt; blijf zoeken.

Zo enthousiast als Wiebes of Steve Jobs
En dan eindig je net zo enthousiast als staatssecretaris Eric Wiebes over de Belastingdienst: “Ik zou daar zo kunnen solliciteren… ja ja ja… oprecht ja…. omdat het… omdat het práchtig is”.

Of laat je inspireren door Steve Jobs: “Stay hungry. Stay Foolish