Warm en dichtbij.

 
 Blog april 2018
 
 Tekst:
 Margreet Mook

_____________________________________



Ambities

Laatst zei ik in een overleg dat de manier waarop we kijken naar ons werk er eigenlijk vanuit gaat dat we op de toppen van ons kunnen presteren. Niet lang daarna las ik een artikel over ambities, presteren en de druk die we voelen.* 

‘Het gaat steeds minder om wat je [...] leert, maar steeds meer om de vraag waar je staat ten opzichte van de anderen op de arbeidsmarkt. Mensen willen zo hoog mogelijk eindigen in het systeem,' volgens socioloog van de Werfhorst. Het ambitieniveau stijgt, terwijl de overheid zich terugtrekt. We moeten zelf zorgen dat we aantrekkelijk blijven op de arbeidsmarkt. En daarnaast zorgen we voor mensen in onze omgeving en proppen we onze vrije tijd ook vol met ambities.

Het tij is moeilijk te keren. Mijn zoon van zeven jaar heeft al huiswerk voor rekenen, lezen en spelling. Als ik op school zeg dat ik dat nogal veel vind, is het niet verplicht, ook al krijgt de hele klas het mee naar huis. Dat soort druk dus. Twintigers van nu voelen 30% meer druk om te presteren dan twintigers van dertig jaar geleden blijkt uit recent onderzoek.

Is dat het belangrijkste wat we volgende generaties willen meegeven? Presteren, een zo’n hoog mogelijk niveau bereiken? Of gaat het om jouw plek in de maatschappij te vinden en daar je werk goed en met plezier te doen? Misschien is dat wel een veel grotere opgave.

 

* Hoger en hoger zul je in het onderwijs, De Volkskrant, 17 maart 2018